தலித்துக்களுக்கு ஒரு பிரச்சனை என்றால் முதல் ஆளாக குரல் கொடுக்கும் பா ரஞ்சித் எங்கே? தலித் சிறுமிகள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தும் வாயிருந்தும் ஊமையாய், கண்ணிருந்தும் குருடராய் மாரி செல்வராஜ் இருப்பது ஏன்? ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்காக வெற்றிமாறன் குரல் கொடுப்பது திரைப்படத்தில் மட்டும் தானா?

தலித்துக்களுக்கு ஒரு பிரச்சனை என்றால் முதல் ஆளாக குரல் கொடுக்கும் பா ரஞ்சித் எங்கே? தலித் சிறுமிகள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தும் வாயிருந்தும் ஊமையாய், கண்ணிருந்தும் குருடராய் மாரி செல்வராஜ் இருப்பது ஏன்? ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்காக வெற்றிமாறன் குரல் கொடுப்பது திரைப்படத்தில் மட்டும் தானா? பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு ஆதரவாக பேசாத அமீர் எங்கே? இவர்கள் எல்லோருடைய மெளனம் எதை காட்டுகிறது? திமுகவும் மெளனம், திமுக ஆதரவு திரையுலக பிரபலங்களும் மெளனம் என்றால் அதற்கு என்ன அர்த்தம்?

POCSO வீராமணி வழக்கில் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமி பட்டியல் இனத்தை சேர்ந்தவர் என்ற உண்மை வெளிவந்துள்ள நிலையில், சாதி, மதம் கடந்த மனிதநேயத்தின் அடிப்படையில் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு நீதி கேட்டு ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் கொதித்தெழுந்துள்ளது. ஆனால், தங்களை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரல்களாகவும் விளிம்புநிலை மக்களின் பாதுகாவலர்களாகவும் அடையாளப்படுத்தி கொள்ளும் பிரபல இயக்குநர்கள் பா. ரஞ்சித், மாரிசெல்வராஜ், அமீர், வெற்றிமாறன் போன்ற ஆளுமைகள் இத்தகைய கொடூரமான குற்றங்களுக்கு எதிராக குரல் கொடுக்காமல் மௌனம் காப்பது ஏன் என்ற நியாயமான கேள்வி தற்போது சமூக வலைதளங்களில் பெரும் விவாதப் பொருளாக மாறியுள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் எந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் அவர்களின் கண்ணீருக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டியது அனைவரின் கடமையாகும்.

கடந்த முந்தைய திமுக ஆட்சிக்காலத்தில் நடைபெற்ற இந்த வழட்டின் விசாரணைகளில் பல்வேறு முறைகேடுகளும், நியாயமற்ற தன்மைகளும் இருந்ததாக கூறப்படும் நிலையில், சினிமா படப்பிடிப்புகளில் பிஸியாக இருக்கும் இந்த தரப்பினர் தங்களுடைய பொன்னான நேரத்திலிருந்து வெறும் இரண்டு நிமிடங்களை ஒதுக்கி இந்த முறைகேடுகளை தட்டி கேட்க தவறியது ஏன்? என்ற ஆதங்கம் சமூக ஆர்வலர்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட இந்த சிறுமிகள் இந்த மண்ணின் குழந்தைகள் இல்லையா? அல்லது முந்தைய ஆட்சிக்காலத்தில் ஆளுங்கட்சியின் செல்வாக்கு காரணமாக இந்த விவகாரங்கள் மூடி மறைக்கப்பட்டபோது, இவர்களின் வலிகள் இந்த இயக்குநர்களின் கண்களுக்குத் தெரியவில்லையா? என்ற கேள்விகள் சமூக வலைதளங்களில் தீவிரமாக விவாதிக்கப்பட்டு வருகின்றன.

சமூக நீதி பேசும் படைப்பாளிகள் தங்களுக்குத் தோதுவான அரசியல் சூழல்களில் மட்டுமே குரல் எழுப்புவார்களா அல்லது கேமராக்கள் ஓடும்போது மட்டும் இவர்களின் சமூகப் பற்று வெளிப்படுமா என்ற அனல் பறக்கும் கேள்விகள் தற்போது எழுந்துள்ளன. கலை மற்றும் இலக்கிய உலகத்தில் தங்களுக்குள்ள செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு நீதி பெற்றுத் தருவதற்குப் பதிலாக, மௌனம் காப்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கும் அந்தச் சிறுமிகளுக்கும் செய்யப்படும் மிகப்பெரிய துரோகம் என்றே கருத வேண்டியுள்ளது. குழந்தைகளின் பாதுகாப்பும் நீதியும் கேள்விக்குறியாகும்போது, தங்களை முற்போக்குவாதிகளாகக் கூறிக்கொள்பவர்கள் வாய்மூடி மௌனியாக இருப்பது அவர்களின் உண்மையான நோக்கத்தை ஐயத்திற்கிடமாக்குகிறது.

எந்தவொரு அரசியல் இயக்கமோ அல்லது அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களோ தவறு செய்யும்போது அதைத் தட்டிக் கேட்க வேண்டிய படைப்பாளிகள், தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்கள் ஆட்சியில் இருக்கும்போது மௌனம் காப்பது இரட்டை நிலைப்பாட்டைக் காட்டுகிறது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைக்காகக் குரல் கொடுப்பதாகக் கூறிக்கொள்ளும் இவர்கள், பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான ஒரு பிஞ்சுக் குழந்தையின் கண்ணீருக்காகக் குரல் கொடுக்கத் தயங்குவது ஏன்? குழந்தைகள் கூட தங்களுக்கான குரலை இவர்களிடம் இருந்து பெற முடியாத சூழல் நிலவுமானால், இவர்கள் எதற்காகப் போராடுகிறோம் என்று தங்களைத்தானே சுயபரிசோதனை செய்து கொள்ள வேண்டும்.

சமூக வலைதளங்களில் #veeramanifiles என்ற ஹேஷ்டேக் மூலம் பரவி வரும் இந்த விவகாரத்தில், பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை நாளுக்கு நாள் வலுத்து வருகிறது. சாதி, மத எல்லைகளைத் தாண்டி மனிதநேயத்தின் அடிப்படையில் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து போராட வேண்டிய இந்தத் தருணத்தில், பிரபலங்களின் இந்த மௌனம் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மத்தியில் மிகுந்த ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கலை உலகை விடுத்து உண்மையான களத்தில் நின்று போராடும் எளிய மக்களின் கோபத்திற்கு இந்தப் படைப்பாளிகள் எதிர்காலத்தில் பதிலளித்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

இறுதியாக, குழந்தைகளுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடூரங்களுக்கு எதிரான குரல்கள் முடக்கப்படக் கூடாது என்பதும், தவறு செய்தவர்கள் எங்கு மறைந்திருந்தாலும் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டு உரிய தண்டனை பெற வேண்டும் என்பதும் ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. கேமராக்களுக்கு முன்னால் வீசப்படும் வசனங்களை விட, நிஜ வாழ்க்கையில் நடக்கும் அநீதிகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கும்போதே ஒரு கலைஞனின் உண்மை முகமும் சமூகப் பொறுப்பும் வெளிப்படும் என்பதை இவர்கள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த விவகாரத்தில் நீதி நிலைநாட்டப்படும் வரை தமிழக மக்கள் ஓயமாட்டார்கள் என்பதே தற்போதைய கள எதார்த்தமாகும்.