சமூக வலைத்தளத்தில் கணக்கு இருந்தால் என்ன வேணும்னாலும் சொல்லுவியா? கோவில் நிலங்களை அமைச்சர் கையாடல் செய்திருக்காறாரா? இது எவ்வளவு பெரிய விஷயம்? எந்தவித ஆதாரமும் இல்லாமல் எப்படி இவ்வாறு சொல்லலாம்? திமுகவை வச்சு செய்த நீதிமன்றம்.

சமூக வலைத்தளத்தில் கணக்கு இருந்தால் என்ன வேணும்னாலும் சொல்லுவியா? கோவில் நிலங்களை அமைச்சர் கையாடல் செய்திருக்காறாரா? இது எவ்வளவு பெரிய விஷயம்? எந்தவித ஆதாரமும் இல்லாமல் எப்படி இவ்வாறு சொல்லலாம்? திமுகவை வச்சு செய்த நீதிமன்றம்.. அரசியல்ரீதியான குற்றச்சாட்டு வேறு.. உணர்வுரீதியான குற்றச்சாட்டு வேறு.. மன்னிப்பு கேட்க வைத்த நீதிமன்றம்.. இனிமேல் உங்க இஷ்டத்துக்கு ட்விட்டர்ல்ல எழுதுவீங்க?

“ஆதாரம் எங்கே?” என்ற ஒரே கேள்வி, பழனி கோயில் நில விவகாரத்தில் அரசியல் களத்தையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்திருக்கிறது. அமைச்சர் மற்றும் அவரது உறவினர்களுக்கு தொடர்பு இருப்பதாக சமூக வலைதளங்களில் பரவிய குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பாக நீதிமன்றத்தில் உரிய ஆதாரங்கள் முன்வைக்கப்படவில்லை என்ற தகவல், இந்த விவகாரத்தின் முக்கிய திருப்பமாக பார்க்கப்படுகிறது. அரசியலில் ஒரு குற்றச்சாட்டை முன்வைப்பது எளிது; ஆனால் அதை நீதிமன்றத்தின் முன் நிரூபிப்பதுதான் உண்மையான சவால்.

இந்த விவகாரத்தில் உண்மையை முழுமையாக சரிபார்க்காமல் சமூக வலைதளங்களில் தகவல்கள் பகிரப்பட்டதாக நீதிமன்றத்தின் கவனத்திற்கு சென்றுள்ளது. குறிப்பாக, அத்தகவல் “Prima facie false information” எனக் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது விவாதத்தை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. அதாவது, முதற்கட்ட பார்வையிலேயே தகவல் உண்மைக்கு மாறானதாகத் தோன்றுகிறது என்பதுதான் நீதிமன்றத்தின் பதிவு. சமூக வலைதளங்களில் ஒரு பதிவு சில நிமிடங்களில் ஆயிரக்கணக்கானவர்களை சென்றடையலாம்; ஆனால் அது தவறான தகவலாக இருந்தால் ஏற்படும் பாதிப்பை திரும்பப் பெறுவது அவ்வளவு எளிதான காரியம் அல்ல.

அமைச்சர் மற்றும் அவரது உறவினர்களுக்கு இடையிலான தொடர்பு குறித்து கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளுக்கும் போதுமான நியாயமான ஆதாரம் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை என நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியிருப்பது முக்கியமான அம்சமாகும். அரசியல் குற்றச்சாட்டுகள் வெறும் சந்தேகம் அல்லது சமூக வலைதளப் பதிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க முடியாது. குறிப்பாக கோயில் நிலம் போன்ற உணர்வுப்பூர்வமான விவகாரங்களில், ஒரு தகவல் வெளியிடப்படுவதற்கு முன்பு அதன் பின்னணி, ஆவணங்கள், உரிமை விவரங்கள் என அனைத்தும் முறையாகச் சரிபார்க்கப்பட வேண்டியது அவசியம்.

மேலும், உண்மைத் தன்மையை சரிபார்க்காமல் தகவலை வெளியிட்ட சமூக வலைதள ஆதரவாளர், தனது செயலுக்கு வருத்தம் தெரிவித்து பிரமாணப் பத்திரம் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்ற நீதிமன்ற உத்தரவும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான பாடம் கிடைக்கிறது. “சோஷியல் மீடியாவில் வந்திருக்கிறது; அதனால் உண்மைதான்” என்ற மனநிலை இனி ஆபத்தானதாக மாறிவிட்டது. ஒரு பதிவை பகிர்வதற்கு முன் அதன் ஆதாரம் என்ன, அதிகாரப்பூர்வ ஆவணம் உள்ளதா, சம்பந்தப்பட்ட தரப்பின் விளக்கம் என்ன என்பதைப் பார்க்க வேண்டிய கட்டாயத்தை இதுபோன்ற வழக்குகள் நினைவூட்டுகின்றன.

அரசியலில் எதிர்க்கட்சியை விமர்சிப்பதும், ஆட்சியாளர்களிடம் கேள்வி எழுப்புவதும் ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை உரிமைதான். ஆனால் கேள்வி கேட்பதற்கும், ஆதாரமில்லாத குற்றச்சாட்டை உண்மையாக சித்தரிப்பதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. “குற்றச்சாட்டு இருக்கிறது என்றால் ஆதாரம் எங்கே?” என்பதே ஜனநாயகத்தில் அடுத்த கேள்வியாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக சமூக வலைதள காலத்தில், அரசியல் ஆதரவாளர்கள் தங்களுக்கு பிடித்த கருத்தை மட்டும் நம்பாமல், உண்மைத் தன்மையை சரிபார்க்கும் பொறுப்பையும் ஏற்க வேண்டும்.

இறுதியில் இந்த விவகாரம் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான்: அரசியல் விமர்சனம் இருக்கட்டும்; கேள்விகள் இருக்கட்டும்; ஆனால் ஆதாரத்துடன் இருக்க வேண்டும். கட்டுக்கதையை உருவாக்கி, அதை மீண்டும் மீண்டும் பகிர்ந்து உண்மையாக மாற்றிவிடலாம் என்ற காலம் முடிவுக்கு வர வேண்டும். நீதிமன்றத்தின் முன் ஒரு குற்றச்சாட்டு நிற்கும்போது, அரசியல் பேச்சை விட ஆவணங்களும் ஆதாரங்களும்தான் பேசும். “பதிவு போட்டாச்சு… வைரலாச்சு…” என்பது சட்டத்தின் முன் பதில் அல்ல. உண்மை என்றால் ஆதாரம் இருக்க வேண்டும்; ஆதாரம் இல்லை என்றால் அந்தக் குற்றச்சாட்டை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய நிலைதான் வரும். இதுதான் இந்த விவகாரம் அரசியல் களத்துக்கு சொல்லும் மிகப்பெரிய பாடமாகும்.